Sam

Het is volle bak, deze 24ste oktober. Halfjaarlijkse training met het Seven Hills Running Team. De talenten van Has van Cuijk. Vriendelijke meisjes en jongens, voor wie die halfjaarlijkse trainingen een welkom tussendoortje vormen bij alle zware trainingsarbeid die zij dagelijks moeten verrichten. Toekomstige toppers zijn het. Zelf ben ik nooit een talent geweest, laat staan een topper. Talent, dat veronderstelt aanleg. Welnu, ik heb geen aanleg. Ik heb O-benen. En dan weet je het wel. De jongens en meisjes van Has van Cuijk hebben geen O-benen. Ze hebben loopbenen en daarom zijn ze ook toekomstige toppers. Toppers, dat zijn mensen met een gave en met doorzettingsvermogen. Ik heb geen van beide. Toppers zijn hoogvliegers en uitblinkers. Ik vlieg niet hoog en ik blink niet uit. En ik betwijfel of dat wel voor mijn clubcollega’s geldt.
Maar ook voor ons, krasse knarren, is deze halfjaarlijkse training een welkom tussendoortje. Andere trainers, andere loopoefeningen, andere interval, andere loopmaatjes, andere small talk, andere grappen. Vaak voelen we ons uitgedaagd, als met een minzame glimlach rond de lippen die blagen met ons mee oplopen. Dan laten wij ons niet kennen en zetten nog een tandje bij, wat steevast wordt beantwoord met een soepele tempoversnelling. Dit is een lichte training voor de toppers in spe. Het kost hen zichtbaar geen enkele moeite. Een beetje geamuseerd, maar toch ook met een zekere deemoed, geven ze ons zo nu en dan het idee dat we het nog best goed doen. Zo hebben we er allemaal wat aan.
Na afloop met z’n allen brunchen in een geanimeerde, roezemoezerige sfeer. Zoals altijd wordt de brunch besloten met een uiteenzetting van Has van Cuijk. Vandaag is hij minder te spreken dan anders. In het zomerseizoen hebben de resultaten te wensen overgelaten. De stemming raakt zelfs wat bedrukt. Totdat Sam zijn opwachting maakt. Onbevangen en openhartig vertelt hij hoe hij als jonge jongen presteerde in het Seven Hills Running Team; hoe hij een paar jaar terug de motivatie kwijtraakte; hoe hij besloot leraar maatschappijleer te worden; hoe hij van het goede leven heeft geproefd; hoe hij heeft terugverlangd naar de atletiek; hoe hij beschroomd terugkeerde in het Seven Hills Running Team en hoe hij nieuwe motivatie heeft gevonden. Sam! Sam die dit jaar zeven persoonlijke records heeft gebroken. Sam die nog lang niet klaar is met hardlopen. Sam die droomt over megarecords en Sam die denkt in haalbare doelen.
Sam dus. Volgend jaar wil hij de 1.500 meter lopen in 3.55. Ik droom dat hij nog veel harder gaat.
Kees de Ruwe