Clubweekend 2010

Clubweekend SHRC 2010 te Heeze

 

Vrijdag, eind van de middag vertrokken we richting Heeze. Na een vlotte incheck was het al weer tijd voor de borrel. We werden welkom geheten door Enny en Marijke en namen we plaats boven in de voormalige kapel voor het diner. Tussen de gangen droeg onze clubdichter/columnist een column voor en was het tijd om per tafel onder stringente regels een column te produceren.  We hebben afscheid genomen van Pascal als penningmeester die deze functie 7 jaar uitstekend vervuld heeft. Pascal bedankt! De eerste vrouw in ons bestuur is een feit: welkom penningmeester Enny.

 

In september 1995 is onze club opgericht zodat het komende jaar alweer een lustrum gevierd gaat worden. Dat willen we in maart/april gaan doen met een 24 uurs estafetteloop in het Wheel of Energy (zie www.wheelofenergy.org/ ) Hierin kunnen 3 atleten naast elkaar lopen om dit wiel gedurende 365 dagen in beweging te houden. Dit in navolging van Richard Bottram die een jaar lang iedere dag een marathon gelopen heeft om aandacht te vragen voor de strijd tegen kanker.  Na de voorintekening voor de workshops mochten we (eindelijk) de bar in.

Zaterdagochtend rond de klok van negen was bijna de hele club aanwezig in de ontbijtzaal waarna ijverig de laatst hand werd gelegd aan het prepareren van de MTB’s.  Het werd de blauwe route, 5 km heen, 25 km de gemarkeerde route en uiteraard weer 5km terug. Een eitje zou je denken en dat was ook wel zo. De gletsjers hebben in het verleden Heeze nooit bereikt dus de hoogteverschillen waren beperkt tot enkele meters en het parcours was goed droog. De diehards gingen er al na enkele kilometers vandoor en er ontstonden een drietal groepen. Een mooie afwisseling van bos en open velden.

De combinatie van MTB route en ruiterpad was niet echt gelukkig. Paard+fietsers=schrikreactie paard=schikreactie clubdichter=remmen=overdekop=ketting- botsing. Gelukkig bleef het dit jaar bij lichte kneuzingen de blauwe plekken.  Met name het laatste deel van de route slingerde als een single track tussen de bomen waarbij we heuse kabouters met rode mutsjes hebben waargenomen. En uiteraard een keur aan prachtige paddenstoelen.  De overige fietsers op hun eigen fiets of op de plaatselijke cruisers met gevaarlijk breed stuur gingen de knooppunten af. Rene, met enige hulp van haar accu, sleurde het peloton uiteen. Hier was wel tijd voor de cappuccino.

Om 12:00 uur stonden de picknicktafels gereed in een winderig zonnetje. Toen uiteindelijk iedereen aan het eerste (sommige hun 4e ) broodje zat begon het te betrekken en even later viel het met bakken naar beneden. Gelukkig was er genoeg plaats om de picknick binnen rustig voort te zetten.

De workshops bestonden uit roofvogels, karikatuur tekenen en vilten sierraden maken.  Het jagen met roofvogels is een liefhebberij die weinig oplevert. Het kweken van een witte valk met roze gloed daarentegen is big business. Daar betaald een oliesjeik grif 1,5 miljoen voor. Roofvogels zijn luie beesten alleen voor een stukje eendagskuiken doen de een kunstje.  Na een basisles gezicht tekenen hadden de tekenaars 5 minuten voor een karikatuur. Tijdens het diner waren de schetsen te bewonderen. Ik ben blijkbaar niet zo goed in gezichten want ik had er maar 5 goed geraden. De vilters liepen die avond vol trots rond met hun zelfgemaakte creaties.  Na een diner in buffetvorm was het tijd voor de jurering van de columns. Deze werden op onnavolgbare wijze door Kees voorgedragen en gelardeerd met zijn niet malse commentaar.
De  was even later te zien op de nieuwe website die vol trots gepresenteerd werd door Kees, Sebastiaan en Bob. Hierna was het tijd voor DJ Frenk. De dansvloer werd door Johan en Mieke ingewijd en al gauw werd hun voorbeeld door vele runners gevolgd.  Enkele, niet met name genoemde, notoire nachtbrakers hebben na sluitingstijd van de bar (2.00 uur) ook nog het plaatselijke uitgangsleven verkend.

Zondagochtend klokslag 9 nam Max het roer over. In 5 groepen loopschooloefeningen, inlopen en vervolgens de gele en witte route. De wandelaars met opdrachten en de hardlopers die deze groepsgewijs uit mochten voeren. De keuze van zwaankleefaan op een single track met brandnetels werd echter niet hoog gewaardeerd. Verbazingwekkend hoe een grote groep, toch ontwikkelde mensen, op een simpele route de weg kwijt kan raken. Het was weer een ouderwets lekker maar vermoeiende training, Na de douche en uitcheck was het tijd voor een heuse High Tea.

Na het bedanken van de organisatie van het geweldige weekend; Enny en Marijke, Ronald en Bart, de column/website presentatie Bob, Kees en Sebastiaan en onze trainer Max die met zijn evenwichtige trainingen de opkomst het afgelopen jaar hoog gehouden heeft was het tijd om aan te vallen.  De overmaat van lekkers kaasjes, broodjes en cakejes brachten menig loper in dilemma; zal ik nog wat nemen of niet.
Rest ons nog te vermelden dat de organisatie van het clubweekend 2011 in de handen ligt van Henk en Martin, Marcella en Joke en dat Maribelle van Frank stug maar lekker was.

(door Hans Croes)